Dinsdag 12:48 u., ik zie plots een licht-vlakje over tafel bewegen en daarna over de vloer, aanhoudend heen en weer. Ik pak mijn telefoon en film wat ik zie. Ik ben ontregeld, waar komt die constante beweging vandaan?
Ik maak een tekening van dit springende moment. Archivering.
In deze zelfde periode onderzoek ik beelden van migranten vroeger en nu, ik voel me daardoor weer geconfronteerd met de herinnering aan mijn eigen kindertijd, waarin ik een vaste plek miste, aanhoudend onderweg was, heen en weer.
Er klikt iets en ik besluit om van mijn tekening, de filmfragmenten van het lichtvlakje en tekst en geluid, een video te maken waarin deze elementen een gesprek aangaan.
Ik geef de tekening een sturende rol. In al mijn tekeningen wordt uit ontelbare momenten er één onderzocht en stilgelegd. In deze video heeft de tekening deze rol ook. Als rustpunt. Maar de tekening neemt ook actief deel in de doorlopende stroom van filmbeelden en tekst, en doet daarmee zijn eigen zegje. Voor de tekst put ik uit eigen ervaring en onderschriften bij foto’s van migranten onderweg, voor het geluid maak ik opnames van vogels onderweg.
Het resultaat is een vervlechting van persoonlijke geschiedenis, toeval en altijd aanhoudende beweging.
En natuurlijk kon ik deze video niet alleen maken. Ik ben geholpen met de techniek en had zomaar mensen om mij heen waarzonder dit project geen kans van slagen had gehad.
Vooral Peter Ninos voor de montage, wat een klus en klasse en wat een geduld met mij! Renée Jonkman voor het vertalen naar het Engels. Toon Vieyra voor het kuisen van mijn vogel-opnames.
Ik ben hen dankbaar, want zo is het geworden wat het zijn moest…