Toen ik op dinsdag om 12:48 een licht-vlakje over tafel zag bewegen en daarna over de vloer, aanhoudend heen en weer, pakte ik mijn telefoon en filmde wat ik zag. Ik was ontregeld, waar kwam die constante beweging van dat vlakje vandaan?
Ik maakte een tekening van mijn eerste beeld. Archivering.
In dezelfde tijd onderzocht ik beelden van migranten vroeger en nu en zag de actuele nieuwsberichten hierover. Ik werd weer geconfronteerd met mijn eigen kindertijd waarin ik doorlopend een vaste plek miste, aanhoudend onderweg was, heen en weer.
Er klikte iets en ik besloot van mijn tekening, deze filmfragmenten en tekst een video te maken.
Ik heb de tekening een sturende rol gegeven. In al mijn tekeningen wordt uit ontelbare momenten één enkel moment onderzocht en stilgelegd. In deze video heeft de tekening die rol ook, dat geeft rust, maar daarnaast is de tekening actief in de doorlopende stroom van filmbeelden en doet daarin zijn eigen zegje. Voor de tekst schreef en herschreef ik voor mij belangrijke zinnen. Zij hadden tot effect dat de herinnering aan mijn heen-en-weer-kindertijd verhevigd opkwam.
Zo verwijzen filmbeelden, tekening, tekst en geluid tot in détail naar het grote en naar het kleine, naar mijzelf, maar ook naar elkaar. En soms kijken ze juist ook een andere kant op.